|
hihi زندگی پر از داستان
این دنیا فقط با داستان زنده است.
چقدر خوب است چهارشنبه 07 خرداد 1393 :: 09:07 :: نويسنده : mnv شهیدی که بر خاک می خفت چهارشنبه 07 خرداد 1393 :: 09:06 :: نويسنده : mnv بر اساس یك داستان واقعی.... یکشنبه 04 خرداد 1393 :: 10:44 :: نويسنده : mnv خدا بيامرزدش، مسعود از بچههاي خيابان پيروزي تهران بود. تابستان سال63 با هم در گردان ابوذر از لشکر 27 حضرت رسول (ص) بوديم. بچه خيليباصفايي بود. مأموريتمان تمام شد و رفتيم تهران. چند وقتي که گذشت، رفتمدم خانه شان. در را که باز کرد. جا خوردم. خيلي خوش تيپ شده بود. به قولخودم «تيپ سوسولس» زده بود. پيراهنش را کرده بود توي شلوار و موهايش راهم صاف زده بود عقب. اصلاً به ريخت و قيافه توي جبههاش نميخورد. وقتيبهش گفتم که اين چه قيافهاي يه، گفت: «مگه چيه» يعني راستش هيچينداشتم که بگويم. از آن روز به بعد او را نديدم. نديدم که يعني نرفتم دم خانه شان. حالم از دستشگرفته بود. از اول دل چرکين شدم. فکر ميکردم مسعود ديگر از همه چيز بريدهو جذب دنيا شده، آنقدر که قيافهاش را هم عوض کرده. ديگر نه من، نه او. زمستان سال 65 بود و بعد از عمليات کربلاي پنج. اتفاقي از سر کوچه شان ردميشدم. پارچهاي که سر در خانه شان نصب شده بود باعث شد تا سر موتور راکج کنم دم خانه. رنگم پريد. مات ماندم، يعني چه؟ مگر ممکن بود. مسعود واين حرفها؟ او که سوسول شده بود. او کسي بود که فکر ميکردم ديگر به جبههنميايد. چطور ممکن بود. سرم داغ شد. گيج شدم. باورم نميشد. چه زود به اوشک کردم. حالا ديگر به خودم شک کردم. به داغ بازيهاي بي موردم. اشککاسه چشمهايم را پر کرد. خوب که چشمانم را دوختم به روي مجله، ديدم زيرعکس مسعود که لباس زيباي بسيجي تنش بود، نوشتهاند: «شهيد بي مزار مسعود... شهادت عمليات کربلاي پنج شلمچه سهشنبه 23 اردیبهشت 1393 :: 10:21 :: نويسنده : mnv موسی مندلسون، پدر بزرگ آهنگساز شهیر آلمانی انسانی زشت و عجیبالخلقه بود. قدّی بسیار کوتاه و قوزی بد شکل بر پشت داشت. یکشنبه 24 شهریور 1392 :: 09:07 :: نويسنده : mnv ميخوام بگم:دوست دارم ! به پنجره ! به آسمون ! بِه اين شبِ آينه دزد ! به تك درخت كوچمون ! ميخوام بگم: دوست دارم ! به تو ! به نقطه چين ! به گريه هاي بي هوا ! به كولي كوچه نشين ! ميخوام بگم:دوست دارم ! به هر رفيق و نارفيق ! به شاعراي بي غزل ! به جنگلهاي بي حريق ! ميخوام بگم:دوست دارم ! به قاتلم ! به روزگار ! به او كسي كه ميندازه به گردنم طناب دار !
دنياي ما عوض ميشه تنها با اين جمله ناب: دوست دارم،دوست دارم،دوست دارم تو اين عذاب !
ميخوام بگم:دوست دارم ! به بادبادك ! به مدرسه ! به تَركه خيس انار ! كنار درس هندسه ! ميخوام بگم: دوست دارم ! به مرغ عشق بي قفس ! به جغد پير بد صدا ! به ني زناي بي نفس ! ميخوام بگم: دوست دارم ! به هرچي خوبه ،هرچي بد ! به خونه هاي كاگلي ! به سيباي توي سبد ! ميخوام بگم :دوست دارم ! به بغض تلخ انتظار ! به بدترين فصل سفر ! به آخرين بوق قطار !
دنياي ما عوض ميشه تنها با اين جمله ناب: دوست دارم،دوست دارم،دوست دارم تو اين عذاب !
پنجشنبه 19 بهمن 1391 :: 08:33 :: نويسنده : mnv آسمان را بنگر که بعد صدها شب و روز مثل آن روز نخست گرم و آبی و پر از مهر ، به ما می خندد ! یا زمینی را که دلش از سردی شبهای خزان ، نه شکست و نه گرفت ! بلکه از عاطفه لبریز شد و نفسی از سر امید کشید و در آغاز بهار ، دشتی از یاس سپید زیر پاهامان ریخت تا بگوید که هنوز پر امنیت احساس خداست ماه من غصه چـــــرا ؟ تو مرا داری و من هر شب و روز آرزویم همه خوشبختی توست ! ماه من! دل به غم دادن و از یاس سخنها گفتن کار آن هایی نیست که خدا را دارند... ماه من! غم و اندوه اگر هم روزی مثل باران بارید یا دل شیشه ای ات، از لب پنجره عشق، زمین خورد و شکست با نگاهت به خدا، چتر شادی وا کن و بگو با دل خود که خدا هست، خدا هست ! او همانی است که در تارترین لحظه شب راه نورانی امید نشانم می داد... او همانی است که هر لحظه دلش می خواهد همه زندگی ام غرق شادی باشد... ماه من! غصه اگر هست بگو تا باشد معنی خوشبختی بودن اندوه است... این همه غصه و غم این همه شادی و شور چه بخواهی و چه نه میوه یک باغند همه را با هم و با عشق بچیــن... ولی از یاد مبر پشت هر کوه بلند سبزه زاری است پر از یاد خدا و در آن باز کسی می خواند: که خدا هســـت، خدا هســـت و چــــــرا غصه؟ چـــــرا ؟پنجشنبه 12 بهمن 1391 :: 09:26 :: نويسنده : mnv مرد جواني از سقراط رمز موفقيت را پرسيد. سقراط به مرد جوان گفت كه همراه او به كنار رودخانه بيايد. وقتي به رودخانه رسيدند هر دو وارد آب شدند به حدي كه آب تا زير گردنشان رسيد. در اين لحظه سقراط سر مرد را گرفته و به زير آب برد. مرد تلاش مي كرد تا خود را رها كند اما سقراط قوي تر بود و او را تا زماني كه رنگ صورتش كبود شد محكم نگاه داشت. سقراط جوان را از آب خارج كرد و اولين كاري كه مرد جوان انجام داد كشيدن يك نفس عميق بود.
سقراط از او پرسيد: «در زير آب تنها چيزي كه مي خواستي چه بود؟» مرد جواب داد: «هوا.» سقراط گفت: «اين رمز موفقيت است! اگر همانطور كه هوا را مي خواستي در جستجوي موفقيت هم باشي بدستش خواهي آورد. رمز ديگري وجود ندارد»
از طرف دوست خوبم عسل دوشنبه 02 بهمن 1391 :: 11:55 :: نويسنده : mnv پس از اَفرینش اَدم خدا گفت به او: نازنینم اَدم....
با تو رازی دارم !.. اندکی پیشتر اَی .. اَدم اَرام و نجیب ، اَمد پیش !!. ... زیر چشمی به خدا می نگریست !.. محو لبخند غم آلود خدا ! .. دلش انگار گریست . نازنینم اَدم!!. ( قطره ای اشک ز چشمان خداوند چکید ) !!!.. یاد من باش ... که بس تنهایم !!. بغض آدم ترکید ، .. گونه هایش لرزید !! به خدا گفت : من به اندازه ی .... من به اندازه ی گلهای بهشت .....نه ... به اندازه عرش ..نه ....نه من به اندازه ی تنهاییت ، ای هستی من ، .. دوستدارت هستم !! اَدم ،.. کوله اش را بر داشت خسته و سخت قدم بر می داشت !... راهی ظلمت پر شور زمین .. زیر لبهای خدا باز شنید ،... نازنینم اَدم !... نه به اندازه ی تنهایی من ... نه به اندازه ی عرش... نه به اندازه ی گلهای بهشت !... که به اندازه یک دانه گندم ، تو فقط یادم باش !!!! پنجشنبه 21 دی 1391 :: 11:06 :: نويسنده : mnv
هوس زن گرفتن به سرم زده بود. دوست داشتم وضع مالی خانواده همسرم پایینتر از
خانواده خودم باشد تا بتوانم زندگی بهتری برایش فراهم کنم. مادرم چنین دختری برایم در نظر گرفتهبود
نمیدانم این خبر چگونه به گوش رئیسم رسید چون به
براي خوندن بقيش به ادامه مطلب بريد..
ادامه مطلب ... چهارشنبه 13 دی 1391 :: 15:47 :: نويسنده : mnv
درباره وبلاگ به وبلاگ من خوش آمدید راز این هستی چیست؟ ما چرا آمده ایم؟ کار ما نیست گذر از هستی گذر از آدم ها کار ما شاید پر کردن تنهایی یک دل تنها باشد آخرین مطالب آرشيو وبلاگ پيوندها نويسندگان
|
||
 |
